Betekenis
De boer Gerlof Eitinge, die zijn persoonsnaam toenaam ontleende aan de naam van zijn voorvader Eite, en die, even als zijn voorouders, geslachten en geslachten vr hem, het erve Eitinge, zo genoemd naar de eigenen toenaam van zijn geslacht, in eigendom bewoonde, de Drentse boer Gerlof Eitinge had twee zoons. De oudste daar van erfde, naar vaste zede, die voorouderlijke bezitting. Maar, ten einde de jongste zoon, wie hij misschien een bijzondere liefde toedroeg, enigszins schadeloos te stellen, nam de oude Gerlof nog bij zijn leven een deel van de landerijen af van het oude erve, bouwde daar op een huis, en schonk dit nieuwe gedeelte die tweede zoon. Nu waren er twee afzonderlijke landhoeven Eitinge naast elkaar; beiden ook door een Eitinge bewoond. Niets natuurlijker dus, dan dat men, ter onderscheiding, het ene, het oorspronkelijke erve met de naam Groot-Eitinge noemde en aan het andere de naam Klein-Eitinge gaf. En deze namen gingen van de hoeven weer zeer geredelijk over op de bewoners er van, die beiden oorspronkelijk reeds Eitingen waren, maar nu Albert Gerlofs Groot-Eitinge en Meindert Gerlofs Klein-Eitinge genoemd werden