1. Bijnaam naar de clinkaert, de oude Bourgondische muntnaam, de goudmunt. 2. Afleiding van werkwoord clinken: weerklinken, doen klinken, een naam zijn voor een klokluider. Of een bijnaam voor een smid of voor iemand die het geld laat rinkelen, vergelijk Clinckemaille. 3. Clinken betekende ook: omroepen, luid verkondigen, bekendmaken. Beroepsnaam voor een omroeper of belleman, Middelnederlands clincker. Zie ook Klingele. 4. Middelnederlands clinkaert: klinker, straatsteen. Beroepsnaam voor een stratenmaker. 5. Beroepsnaam voor iemand die nagels klinkt. Vergelijk Klinkc(e).